انتقادات و پیشنهادات خود را با ما در میان بگذارید

This contact form is deactivated because you refused to accept Google reCaptcha service which is necessary to validate any messages sent by the form.

تشخیص و درمان هپاتیت ویروسی در دوران بارداری

هپاتیت ویروسی روی مادر و کودک اثر میگذارد و بارداری میتواند بیماری را تشدید کند. این موضوع به میزان قابل ملاحظه ای به شیوع بالای هپاتیت ویروسی کمک میکند و سلامتی نوزاد را به خطر می اندازد. موارد درمان در زنان باردار ممکن است با جمعیت عمومی متفاوت باشد.

نکات کلیدی
کلید کاهش بار جهانی این عفونت ، پیشگیری از انتقال عمودی HBV در طی بارداری است. غربالگری جهانی مادران و ایمن سازی غیرفعال / فعال نوزادان ، انتقال HAV را کاهش داده است اما برای کاهش بیشتر به درمان ضد ویروسی نیاز داریم.

هپاتیت A
عفونت با ویروس هپاتیت A  در سراسر جهان با بیماری و مرگ قابل ملاحظه ای همراه است. به عنوان مثال هر ساله 4/1 میلیون مورد بیماری در جهان گزارش میشود. در ایالات متحده از زمان آغاز ایمن سازی HAV در 1995 ، میزان شیوع تا %95 کاهش یافته است و و در سال 2013 میزان شیوع بیماری 6/0 در هر صد هزار نفر جمعیت بود. عفونت حاد HAV در بارداری دشوارتر است.
HAV به روش مدفوعی- دهانی از فردی به فرد دیگر منتقل میشود.

پیامدهای بالینی HAV در بارداری
عفونت حاد ناشی از HAV در بارداری نادر است و تراتورزنیسیته گزارش نشده است. معمولا سیر بیماری در زمان بارداری مشابه دیگر بیماران در زمان غیربارداری است و در جوامع در حال توسعه گزارش هایی مبنی بر وجود انقباضات و زایمان زودرس ، جداشدگی جفت ، پارگی زودرس پرده ها و خونریزی وازینال وجود داشته است.

تشخیص
در حالی که غربالگری معمول برای HAV توصیه نمیشود، اما در بیماران پرخطر مشکوک به عفونت حاد HAV ، آزمون سرولوژی به منظور شناسایی IgM ضدویروس HAV باید انجام شود.

پیشگیری
پیشگیری شامل رعایت بهداشت و ایمن سازی فعال و غیرفعال است، ایمن سازی در بیماران و مادران پرخطر یعنی مبتلایان به بیماری کبدی مزمن، افرادی که فاکتورهای انعقادی دریافت می کنند معتادان و مسافران به مناطق اندمیک از نظر HAV توصیه میشود. برای موارد پروفیلاکسی پس از مواجه نیز ایمونوگلبولین موجود میباشد. واکسن و ایمونوگلبولین HAV در بارداری بی خطر هستند.

هپاتیت B
در عفونت با ویروس هپاتیت B یک معضل عمده بهداشت جهانی است. حدود 240 میلیون نفر در سراسر جهان مبتلا به عفونت مزمن HBV هستند و هر سال بیش از 780000 نفر در اثر عوارض حاد و مزمن آن فوت میکنند.
انتقال عمودی مسئول حدود نیمی از موارد عفونت مزمن HBV در سراسر جهان است. بنابراین قطع انتقال مادر به جنین اهمیت دارد. غربالگری جهانی مادران و ایمن سازی غیرفعال- فعال نوزادان میزان انتقال را بین 10%-50% کاهش داده است.
میزان شکست 10% بسیار بالاست و به مثبت بودن HBeAg ( Seropositive) و بار ویروسی بالای مادر مربوط میشود. بار ویروسی بالا یک عامل خطر مستقل برای شکست ایمن سازی است. بنابراین در زنان بارداری که بار ویروسی بالایی دارند، برای کاهش بیشتر شانس انتقال مادر به جنین و پیشگیری از شکست ایمن سازی ، درمان ضدویروسی پیشنهاد میشود.

پیامدهای بالینی HBV در بارداری
عفونت حاد HBV معمولا در بارداری خوش خیم است و با احتمال بالای مرگ یا تراتوژنیسیته همراه نسیت. بیماری علامت دار در مادر مبتلا به هپاتیت B حاد به صورت تهوع ، استفراغ ، درد شکم ، خستگی و زردی تظاهر میکند. در نوزاد احتمال وزن کم هنگام تولد و نارس بودن بالا است.
در صورتی که عفونت حاد HBV در اوایل بارداری اتفاق بیفتد، میزان انتقال پری ناتال حدود %10 است و اگر این ابتلا نزدیک به زایمان باشد، انتقال تا 60% افزایش میابد.
بیماران باردار مبتلا به سیروز و هیپرتانسیون پورت در معرض خطر جبران نشدگی کبدی ، خونریزی از واریس و مرگ قرار دارند. براساس مدل End-Stage Liver Disease Scale  ، امتیاز 10 یا بیشتر نشان دهنده خطر بالا و امتیاز 6 یا کمتر نشان دهنده خطر پایین است . همانند بیماران غیر باردار ، بیماران باردار مبتلا به سیروز نیاز به پیگیری دارند و در سه ماهه دوم برای جلوگیری ارزیابی واریس آندوسکوپی فوقانی باید انجام شود. برای جلوگیری واریس بتابلوکر باید داده شود یا باندینگ انجام شود.
اغلب زنان باردار مبتلا به عفونت ویروس هپاتیت (C HCV)  فرم مزمن بیماری را دارند، که اثری روی بارداری با فرزند آن ها را ندارد، اما 5%-3% از آنها HCV را در زمان زایمان به فرزندشان منتقل میکنند. همه زنان باردار در معرض خطر ، باید در اولین مراقبت پیش از تولد (پره ناتال) غربالگری شوند. ایمن بودن و کارایی درمان زنان باردار برای پیشگیری از انتقال به جنین ثابت نشده است ، بنابراین درمان زنان باردار توصیه نمیشود.

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
error